Que sera, sera!

Letting go

2010-05-24T10:23:00.002Z

Monday - new day. New chapter - new beginning... Hang-ups to be revealed, explored and recycled....

Blek - kol - fjöður - bambuspenni - kínverskur pensill... dagurinn ber í skauti sér loforð um breytingar, umbreytingar, ný tækifæri -

Plís!!!

2010-04-24T11:45:00.001Z

...let me go -

Æsland..

2010-03-28T15:50:00.000Z

...hír æ komm :)

Breytingar, dauði, nýtt líf - endurnýjun!

2010-03-28T08:27:00.011Z

Breytingar og sveigjanleikapraktík er eitthvað sem hefur verið ansi stór þáttur í mínu lífi undanfarna mánuði og jafnvel ár! Enn á ný er ég að breyta... pakkaði saman öllu mínu hafurtaski og setti í geymslu enda flyt ég í annað hús litlu frá því gamla þegar ég kem út á ný eftir frí. Ég er svo hamingjusöm í skólanum og í Englandi að mér finnst hálfgerð synd að vera að taka frí svona rétt nýbyrjuð!

Það eru miklar hræringar í mannspekiheimunum í Bretlandi (sem og líklega annars staðar) með annað hvort lokunum eða miklum breytingum á rekstri stofnana og skóla. Síðastliðinn laugardag var lokahátíð n.k. haldin við Emerson College í Forest Row. Skólanum, í þeirri mynd er ég og fjölmargir aðrir Íslendingar þekkja hann, hefur verið lokað og nú er að sjá hvað kemur upp úr öskunni. Um leið og fólk tengt skólanum (þ.á.m. ég sjálf) er vongott og bjartsýnt um framhaldið eru uppi miklar og stórar spurningar og áhyggjur um framhaldið. Stundum er nauðsynlegt fyrir gamlar, fúnar og þungar byrðar að leysast upp og endurnýjast til að nýtt og ferskt brum sjái ljósið. Það er hins vegar spurning um hver og hvernig er unnið úr byrðunum - við því er beðið svara!

Athöfnin á laugardaginn var falleg, einlæg og einföld - tár trega en jafnframt þakklætis láku niður marga kinnina en það var greinilegt og skýrt að Emerson College hefur snert marga strengi sem svo liggja um víða veröld. Fjölmargir er tóku til máls höfðu í hávegum orðin sem ég nota oft til að útskýra hvernig mér leið þegar ég kom á Emerson; 'It was like finally coming home'. Tíminn á Emerson var mér afar dýrmætur og hefur í raun markað mjög hvaða leið ég hef valið að feta þaðan (og jafnvel þangað!) - ég þakka fyrir mig og sendi hlýju og ást í garð skólans sem án efa hefur ræktað upp margan góðan heimsstrenginn!

Eins og svo oft áður er nú lagt að veði; Traust og jákvæðni, vilji til að skapa og rækta. Verði þinn vilji!

Björk, Beta og Vivianne... á sama vegg!

2010-03-15T23:49:00.005Z

Er ekki dásamlegt að sjá þær saman, þessar mögnuðu konur? Þarna er hún Björk okkar (smáborgarinn ég fylltist stolti yfir rótum mínum!) á NPG við hliðina á henni Betu. Hún er svo falleg, hún Björk sko (þótt Beta eigi sínar hliðar og svo er það Vivianne, náttúrulega)

Áfram Ísland!

Here they are together.... our beautiful Björk and 'your' beautiful Beta (that's what we call her in Icelandic) and of course.... Vivianne! Go Iceland!

... nema kannski -

2010-03-15T23:41:00.004Z

... að dagurinn í dag var alveg frábær í skólanum. Fjarnemarnir (sem ég byrjaði að læra með) eru hérna núna þannig að það er heldur betur líf í kotinu :) Þau voru með kynningar í dag fyrir okkur fulltíðanemendurna sem við gáfum þeim svörun og viðbrögð við. Dagurinn endaði með 'alvöru' case study sem varð til þess að ég uppgötvaði raunveruleika þess er ég er að nema... Ég er að læra fag sem er algjörlega í samræmi við það sem ég trúi á og hvernig ég vil skoða heiminn og nálgast hann - þarna vorum við að vinna með alvöru verkfæri sem virkuðu og virka! Ég hlakka svo til að vakna í fyrramálið og halda áfram :)

ps. svo var líka óvænt kökuboð í kaffinu með blómum og tilheyrandi í tilefni af afmælinu mínu :)

Takk fyrir mig, London :)

2010-03-15T23:27:00.003Z

Dagur að kveldi komin eftir viðburðaríka afmælishelgi í London. Ég tók föstudaginn rólega, átti heimamorgun (sem ég elska) og fór með lestinni inn til London eftir hádegi. Það var svo fallegt veður að ég fór út úr túpunni aðeins fyrr en áætlað og gekk í gegnum Kensington High street (og fann mér þar dömustígvél sem ég hef verið að leita að lengi) - svo í gegnum Holland Park sem er alveg dásamlegur garður, hrár og og 'umhverfisvænn' svona í miðri höfuðborginni. Þegar í hús Fjólunnar var komið angaði þar loftið af karabískum kryddtegundum, hlátrasköllum, opnum örmum og herlegheitum sem endaði með dinner og partýi um kvöldið með alls kyns áður ókunnu fólki, sem var skemmtileg tilbreyting. Eftir að hafa náð áttum á laugardagsmorguninn drifum við okkur út í bæjarferð með óvæntum afmælissnúningi a la fairy godmother, göngu og að lokum í bíó þar sem við sáum eina góða stelpumynd, rom-com eða chick flick.... hvað sem þið viljið kalla það - stutt í grátur og hlátur :) Sunnudagurinn heilsaði með sól í heiði og menningarferð í miðborgina þar sem ég heimsótti 'The National Portrait Gallery' á milli þess að flækjast á milli grænna hatta, trefla, Guinness bjórdósa og ælandi ungmenna en Írar voru að fagna degi hins heilaga Patricks á Trafalgar Square (Guð, nú verður mér hugsað til 'Stelpnanna' - muniði eftir stórborgurunum, hjónunum tveimur? ;) ;) ;) Hitti eina vinkona í 'Lönzj' og aðra í kaffi - getur bara varla verið betra, svei mér þá!

2010-03-12T12:21:00.002Z

Vá, vá og vá.... allt í gangi... London bíður í ofvæni og ég fer í fríið!
Mússí til ykkar allra
Á

2010-03-04T23:24:00.002Z

Ástin og samveran er mér hugleikin þessa dagana og sér í lagi þar sem ég er aðallega ein og ástlaus þessi misserin. Ekki það að ég eigi ekki fullt af vinum sem elska mig jafnmikið og ég elska þau en ég meina svona karl-kona-ástlaus. Flestum stundum er ég sátt við að vera minn eigin félagsskapur og ég er orðin nokkuð vön því að sofna ein, vakna ein, borða ein, fara ein á kaffihús, ein í bíó, ein í ferðalag, hlægja ein að brandara í útvarpinu eða fara ein á tónleika. Svo koma þessir dagar þar sem ég er bara hreint út sagt komin með ógeð á að vera ein! Á þessum stundum finnst mér næstum óhugsandi að ég eigi nokkurn tímann eftir að kynnast einhverjum og kyssa á ný! Þá virðist síst auðvelt að finna hreina, fallega og óspillta ást sem ekki kemur með óyfirstíganlegri fortíð, fordómum í garð straumlínulagaðra kvenna eða hreinlega áhuga á annari ást! Juh, hvað ég er mikil kjeddling að skrifa þetta en svona líður mér sem sagt á dögunum þeim, er ég örvænti yfir því að það verði bara einn tannbursti í bollanum það sem eftir er!

...næsta dag
Þessa málsgrein hér fyrir ofan skrifaði ég í gær og ákvað að láta hana liggja í bleyti yfir nóttina! Ef ég birti hana ekki er það til að breiða yfir hvernig mér leið í gær af því mér finnst glatað að líða svona klisjulega! En ég birti hana af því að það er hluti af mér að líða eins og mér leið í gær! Ef það er glatað er það bara gott - það kom samt nýr dagur og mér líður ekki eins í dag. Ég er alveg viss um að í heiminum bíður mín prins sem getur ekki beðið eftir að hitta mig :)

Ég er barmafull af ást gagnvart umheiminum og umheimurinn gagnvart mér, ég þarf bara að taka á móti opnum örmum og gleðjast - hvar sem það verður, hvenær eða hvernig! Það eitt veit ástargyðjan sjálf, heill sé henni!

Ástin mín

2010-03-03T23:45:00.004Z

Trúi á þig, bíð
Leita að þér, bíð
Hafna þér, bíð
Sendi eftir þér, bíð
Fagna þér, bíð
Reyni þig, bíð
Tala við þig, bíð
Sendi þig út, bíð
Treysti þér, bíð
Dreymir um þig, bíð
Hylli þig, bíð
Lifi þig, er

Komdu mér á óvart - elskaðu

Ást

2010-03-03T23:14:00.006Z

Hvar er hún, ástin mín?
Hvar er hann, folinn minn?

Ást í hugarfylgsnum
án formála
Ást í leynum
án skilmála
Ást í skilum
að eilífu, fokk og enter!

Komdu, ástin mín - óttast'eigi, vertu memm

Á tónleikum með mömmu :)

2010-02-27T23:31:00.012Z

Hún sæta mamma mín heitin hefði orðið 57 ára í dag hefði hún lifað. Það eru þrjú ár síðan hún var kölluð á aðrar víddir og ennþá finnst mér það hafa verið í síðustu viku! Þó ég gráti enn yfir óréttlætinu og söknuði eftir henni og þess tíma sem fáum ekki að kynnast og vera saman, þá einbeiti ég mér að því að fagna í hjartanu því að hafa komið á þessa jörð fyrir tilstilli einmitt hennar og pabba og að hún hafi þó fengið þennan tíma til að takast á við þau verkefni sem henni voru ætluð í þessari jarðvist. Ég er þess líka fullviss að hún er hamingjusöm á dýrmætri leiðinni sinni. Hún flíkaði ekki tilfinningum sínum, hún mamma en hún kenndi mér margar dýrmætar lessíur og enn þann dag í dag er ég að uppgötva nýjar lessíur 'a la Oddný' :)

Ég þakka fyrir mömmu mína - í tilefni dagsins ákvað ég að fara á tónleika í kvöld og bjóða henni með mér. Þarna sat ég 'ein' með mömmu og hlustaði á fagra og viðkvæma en þó sterka röddu ungrar söngkonu með risastórt hjarta. Kannski svolítið eins og mamma er í mínu hjarta -

Lengi lifi listin!

2010-02-25T23:02:00.008Z

Það sem ég er heppin og lukkuleg að vera hér og nú -

Ég skutlaðist í kvöld upp í 'Top studio' til að klára eina mynd sem ég var með í vinnu. Þegar ég var að ganga frá laust niður í mig alveg ótrúlega góðri tilfinningu, riiiiiiiisaþakklæti og hamingjusemi. Það sem ég er heppin og þakklát fyrir að geta verið hér, að skapa og skoða sjálfa mig, félaga mína og þ.a.l. vonandi nokkuð gott þversnið af mannflórunni í gegnum listsköpun. Eftir þessar vikur skil ég ekkert í mér að hafa ekki haldið áfram þarna um árið í listnáminu þótt ég hafi nú alltaf sagt við sjálfa mig að ég hafi einfaldlega ekki viljað vera listamaður og þá þegar vitað að ég vildi gera eitthvað meira í sambandi við heilun og sköpun saman!

Hins vegar hef ég líka verið að velta fyrir mér hvort þetta hafi einfaldlega verið afsökun! Líf listamannsins er ekki auðvelt. Þessi sífellda sjálfsskoðun, sjálfsrýni, rannsóknir og óumflýjanlegur spegill sannleikans tekur á bæði taugar og sál! Ég er hamingjusöm með að hafa kynnst mannspekinni með þetta í huga því samkvæmt henni snýst allt um þróun, þroska, ferðina sjálfa frekar en áfangastaðinn og fyrir vikið er maður frjálsari skapari. En hún snýst líka um aga, að fara í gegnum nálaraugað í stað þess að gefast upp þegar harðna fer í ári og njóta þess er kemur upp á yfirborðið hverri stundu. Auðvitað er alltaf gaman að skapa verk sem snertir, sem maður finnur frið í og samhljóm eða ósamræmi sem hefur áhrif í óvæntir áttir.

Já, ég spyr mig því hvort þetta hafi verið hugleysi, ótti við allt hið óþekkta sem ég hefði getað orðið, vanmat eða leti? Skiptir svo sem ekki máli héðan af nema ef vera skyldi ég geti hvatt einhvern þarna úti til að láta vaða og gefast ekki upp þegar stundirnar verða erfiðar eða leiðinlegar. Vertu frjáls og skapaðu nýtt upphaf á þeirri stundu með áframhaldandi framgöngu en umfram allt njóttu líðandi stundar og þeirrar tilfinningaflóru og dýpt er hún býður upp á -

Lifið heil!

...og upp úr fötunni stökk froskur!

2010-02-24T23:06:00.004Z

Í dag var ég að umpotta og laga til plönturnar í skólanum enda ómögulegt að hafa hálfdauðar, þurrar og óhamingjusamar plöntur í kringum sig! Það bara má ekki! Þegar ég svo tók upp fötu fyrir utan til að nota undir ónotaða potta og áhöld, stökk upp til móts við mig heiðgrænn froskur og lenti á skónum mínum. Mér brá svo að ég æpti upp yfir mig og hræddi litla greyið undir bekk! Er reyndar ekki alveg viss um hvort þetta var froskur eða karta en eftir að hafa leitað á netinu eftir upplýsingum sýnist mér þetta hafa verið alvöru froskur! Prinsinn stekkur á mig og ég bara æpi yfir mig og skelli hurðum.... er það furða? ;)

Hún Ástríður!

2010-02-23T23:58:00.003Z

Áður en ég hélt til Wales í síðustu kom ég við á Gatwick (enda alveg í leiðinni ;) og hitti ofurkæra vinkonu mína á afmælisdaginn hennar, ásamt nokkrum vinum. Fyrir utan augljósa ánægju og gleði yfir að fá að knúsa vini sína og fagna afmælisdegi þeirra og fyrir utan það að Baba fékk rauðkálið sitt, var ég svo heppin að fá hana Ástríði loks í hendurnar þar sem hún var uppseld þegar ég fór frá landinu skömmu áður! Ég byrjaði svo að horfa á sunnudagskvöldið og er búin að vera að halda aftur af mér að klára ekki allan pakkann í einu :) Mikið ofsalega finnst mér þetta vel heppnaðir og skemmtilegir þættir... fullkomin afþreying fyrir íslensk hjörtu! Nú á ég bara tvo þætti eftir og get varla beðið eftir að horfa á þá á eftir.

Þegar ég er spurð hvað nafnið mitt þýði (ég nota yfirleitt bara Ásta enda Aðalheiður, jafnfallegt og mér finnst það nafn, dálítið stór biti að melta!) segi ég að það þýði 'Luuvvvvv' en hún Erla mín sagði strax 'Passjón' og mér finnst það eiginlega bara skemmtilegra - samanber:

'Nafnið Ásta kemur fyrir í Landnámu en móðir Ólafs helga Haraldssonar hét Ásta' segir á www.snara.is - vefbók og síðar er bætt að hugsanlega sé Ásta stytting á Ástríði. Áfram Ástríður!

Af hverju?

2010-02-22T23:35:00.011Z

Ég velti fyrir mér þessa dagana af hverju? Af hverju að blogga? Upphaflega átti þetta að vera dagbók yfir ferðina miklu í leit að sjálfri mér og mig langaði að deila því með fjölskyldu minni og vinum og til að gera mér betur grein fyrir hvað ég væri að upplifa, með því að vera meðvituð um hvernig ég kem því frá mér.

Þar sem ferðin hefur breyst í dvöl og áframhaldandi þróun á því sem þá þegar var hafið í stað nýrrar og ókunnugraar ferðar og áfangastaðurinn því ei lengur útgangspunkturinn, velti ég því fyrir mér hver tilgangurinn sé!

Það er ýmislegt sem kemur upp í hugann um af hverju og af hverju ekki! Í fyrsta lagi finnst mér gaman að skrifa. Í öðru lagi finnst mér roooosalega gaman að lesa um hvað vinir mínir eru að gera, samanber hann Finnsi mágsi og hún Svava mín sem ég var í heimsókn hjá síðustu daga í Wales (myndirnar eru einmitt úr göngunni okkar um hæðir og engi Rhos með áningu á þessum skemmtilega bekk). Kannski ég sé að vona að fólkinu mínu finnist líka gaman að lesa um hvað ég er að gera! En það miðast þá líklega við að ég deili því sem ég er að gera því það sem mér finnst sjálfri sérstaklega ánægjulegt er að lesa blogg þar sem fólk er hreinskiptið, hugrakkt og fyndið en umfram allt tilbúið til að deila í alvöru! Þar kemur mitt vandamál inn; ég veit ekki hversu tilbúin ég er að deila á netinu mínum innstu hjartans málum. Í annan stað er ég að spá og er í raun óviss um hvað mér þykir í lagi að setja á netið, þá meina ég hvað varðar andlegan þroska og það að setja upplifanir sínar í orð sem ekki verða svo auðveldlega tekin til baka (ef á þyrfti að halda!) en það er kannski það sem mig langar til að deila hvað mest með mínu fólki :)

Kannski er ég bara að flækja málin um of! Kannski ætti ég að hætta að spá og spökulera og bara skrifa... þótt ekki væri nema bara um veðrið! Eða ástina! Eða bara nýju skóna mína :)

Gaman að vakna á morgnana!

2010-02-11T22:59:00.003Z

Hann sagði mér: 'Á hverjum degi vakna ég og hugsa; djöfull er gaman að vakna, að vera til... frábært að fá að vera til enn einn daginn'

Þetta er svo góð heimspeki, einföld en sönnust af öllum sannleika - takk fyrir að deila þessu með mér og okkur ef þú skyldir lesa þetta :)

Vetrarhrím (Bara svo þið haldið ekki ég sé stungin af!)

2010-01-31T14:56:00.009Z

Það er svo langt síðan ég skrifaði síðast að ég veit varla hvar ég á að byrja!

Síðastu vikur hafa einkennst af fallegu vetrarhrími, bæði úti og inni með fylgjandi hrími í fingrum mínum enda margt að melta. Skrítin en áhugaverð byrjun á ári - satt best að segja líður mér eins og það séu 5 mánuðir búnir af árinu en ekki 1! Ég er bæði búin að ferðast til Danmerkur og Íslands með tilheyrandi svefnleysi og tilfinningafári (ótrúleg gleði, söknuður, vonbrigði, ást og streita - allt í sama pakkanum)! Einnig fór ég í jarðarför hér (tengt skólanum) og tilheyrandi upplifanir og tal fylgdu í kjölfarið; um dauðann, missi, lífið, tilganginn, ástina og fleira.

Það er mikið að gera í skólanum og mikið af aukakúrsum í boði sem ég hef verið dugleg að sækja. Heimavinnan er ekki af verri endanum né af skornum skammti :) Leirinn var hnoðaður óspart í þessari viku til að klára 4 verk sem ég var með í gangi og svo eru önnur verk sem bíða í mismunandi miðlum (aðallega málningu þó!) Dagbókarskrif og dagbókargerð í sínum víðasta skilningi eru stór þáttur í náminu sem er meira eins og portfolio-gerð og í raun bíógrafía yfir námið í sjálfu sér og allt sem maður fer í gegnum!

Ég er svo hamingjusöm og heppin að vera hér. Mér líður heima.

Upp af værum draumi

2010-01-21T08:24:00.004Z

Við komuna á Kastrup í gær, fannst mér ég bara vera að vakna upp af ljúfum draumi. Það er eins og ég hafi aldrei farið frá Danmörku - eða amk eins og það hafi bara verið í gær. Gleymdi reyndar að færa dönskuskúffuna ofar í hilluna áður en ég lagði af stað en rankaði við mér á vellinum þegar ég heyrði allt í einu danska seli tjá sig og gantast. Það var svo í alvöru eins og ég væri með kartöflu í hálsinum yfir dagin þótt það kjaftaði á mér hver dönskutuska þegar ég hitti krakkana á leikskólanum eða jafnvel eins og ég væri frá Indlandi, með hálsmyndaða -oa-hreiminn alveg á hreinu ;)

Eins og ég er búin að vera í skýjunum yfir skólanum síðustu daga og því að vera komin nákvæmlega á þann stað sem ég á að vera að gera það sem ég á að vera að gera, sem nærir mig svo og hrærir, já - þá var svoooo gott að koma hingað 'heim' og knúsa litlu fjölskylduna mína. Eftir ljúft morgunknuðl var 5 manna morgunverður kærkomin byrjun á fallegum og mjallhvítum degi :)

Today's story

2010-01-18T21:56:00.003Z

Skólinn hófst í dag - ég er í 7. himni.

Dagurinn byrjaði á 'Therapeutic use of story' þar sem við skoðuðum hugtakið 'saga' í allri sinni dýrð. Hvað er saga? hver er tilgangur sögu? hver er sögumaður? hver er hlustandi? hver eru mörkin á milli sögumanns-sögu-hlustanda? Hver er okkar saga? hver er saga meðferðarleitanda? Heimspekilegar pælingar með útgangspunkti frá meðferð eða þerapíu - alveg dásamlegt að byrja á þessu viðfangsefni. Í feimni minni hef ég nefnilega alltaf verið skíthrædd við að segja frá, segja sögu, hvort sem það er í orðum eða öðrum formum, hvort sem það er mín saga eða aðrar sem ég hef lært og þ.a.l. verið hrædd um að gleyma eða rugla! Að sama skapi er ég svo heilluð af þessu formi, þ.e 'sagnalistinni' sem slíkri, hvort sem það á við rímurnar okkar gömlu, persónulegar sögur hvers og eins eða sögur frá svörtustu Afríku sem sagðar eru í kringum eld með tilþrifum. Seinnipartinn skoðuðum við málverk eftir vissum kenningum og gerðum æfingar sem þjálfa vitund, meðvitund og skynjun.

Í kvöld fór ég svo á fyrirlestur um mannspeki og næringu á Emerson, þar sem ég lærði undirstöður mannspekinnar fyrir allmörgum árum.

Hópurinn í skólanum er góður, við erum 10, þ.a. 2 karlmenn sem gerist nú ekki á hverju ári! Það er gott að fá smá mótvægi við allri mýktinni þótt við konurnar séum góðar út af fyrir okkur. Og svo var sjarmerandi kennarinn líka karlkyns þannig að dagurinn var í alla staði í jafnvægi :)

Jah, þvílíkur léttir að stíga í gegnum flóðmúrinn og anda inn í silkimjúkt lærdómsflæðið -

Íhuga - frjósa - flæða

2010-01-14T21:45:00.009Z

Lukkan yfir mér þarna á miðvikudaginn að fara ekki í afleiðaferð í Ikea (mikil hætta á eyðslu sem ekki má!). Ég hitti vin minn óvænt í kaffilögg og út úr því kom svo partýboð í tilefni gamlársdags í Serbíu, hjá serbesknum vini vinar míns. Þar var sem sagt komið saman gott fólk af ýmsum þjóðarbrotum; Íslandi, Serbíu, Englandi, Grikklandi, Hollandi og Dóminíska lýðveldinu! Allt fór vel fram og fallega og gott að finna félagslegt netið myndast og stækka hægt og bítandi. Þótt ég kvarti yfir að vera ein á stundum, verð ég að viðurkenna að það er líka þægilegt, engar væntingar, engar ögranir! Nú hverfur frost úr jörðu og sjálf er ég að brjótast hægt og bítandi út úr hermísku félagsmynstri, ögra sjálfinu með því að kynnast nýju fólki. Það er áhugavert að kynnast fólki og komast nær kjarna hvers og eins, framhjá eða í gegnum fyrstukynnaupplýsingaöflunina og einnig að leyfa fólki að komast að kjarna þínum (mínum!). Þá finn ég flóðin nálgast, eins og gjarnan gerist eftir miklar úrkomur. Ég hlakka rooooooooosalega til að byrja í skólanum og leyfa öllu því sem er að brjótast um í ástríðufulla en viðkvæma hjartatetrinu mínu að koma upp á yfirborðið og flæða fram í eiginlegu formi og efnislegri umbreytingu.

Hann Lúlli minn!

2010-01-10T23:32:00.004Z

... enn og aftur þarf ég að leita að heimili fyrir hann Lúlla minn - hann hefur verið í fóstri hjá góðri vinkonu sem getur ekki haft hann lengur! HANN ER YNDI :)

Hver og hver og vill?

Enn hefur Þór tökin!

2010-01-10T22:57:00.005Z

... ég vanda mig á hverjum degi við að taka hversdagsleikanum eins og hann er og lifa algjörlega í núinu! Ég get þó ekki annað en viðurkennt að ég er pínu pirruð yfir hvað veðrið stjórnar miklu hér og hefur mikil fyrirfram áhrif, að mér finnst! Ég hlakka svo til að byrja í skólanum og komast í rútínu, að það er hálffúlt að skólanum sé frestað á morgun vegna yfirvofandi snjókomu! Ég fór t.d. í 1,5 klst göngu í dag og var 2 klst úti að moka í kringum húsið okkar í dag... Ekkert að veðri, ekki einu sinni kalt! Jú, það er ennþá mikill snjór en ekki nægur til að fresta daglega lífinu, finnst mér! Væri ekki líka skynsamlegra að gera ráð fyrir að lífið haldi áfram og fresta þá bara að morgni hins eiginlega dags, ef ástæða er til?!

Það er líka áhugavert að hlusta á útvarpið - reyndar ágætt að ég heyri miklu meira talað um veðrið og tengd mál (færðina etc) heldur en Ísland og hversu ómöguleg við erum! Í morgun þegar ég fann til morgunmatinn minn hlustaði ég t.d. á þátt þar sem fólk hringdi inn og þar voru sérfræðingar að kenna fólki að spara orku, keyra jeppa, bjarga dýrum og komast af almennt í kuldanum! Einnig hvernig á að búa til göt í frosin vötn til að nálgast vatn (bræða gat á ísinn - ekki brjóta, af hættu við að detta ofan í !) Þar hringdi einnig inn kona sem ætlar að opna neyðarverslun í þorpi ekki svo langt héðan, því það er ekkert kaupfélag í þorpinu (né næsta þorpi!) og almenningssamgöngur ekki virkar þannig að fólk þarf að ganga 8 km (í snjónum) til að ná í nauðsynjavörur, þ.e. þeir sem ekki keyra! Það er alveg í takt við það að fara í búðina, fólk er greinilega að hamstra því fyrir miðjan opnunartíma dagsins eru t.d. brauð, mjólk, grænmeti og egg iðulega uppurin! Ekki það ég vilji vera hrokafull en við verðum nú aðeins að sýna smá skynsemi! Ég segi bara eins og gamli pólski karlinn í fréttunum; 'nú hleypur fólk upp til handa og fóta við minnstu snjókomu eða frost' - við erum orðin svo góðu vön að við kunnum bara ekki á þetta lengur! Þetta er mesti vetur hér í Bretlandi bara í 42 ár, minnir mig að ég hafi heyrt einhvers staðar - það er þá fullt af fólki á mínum aldri sem hefur bara aldrei upplifað almennilegan vetur á ævinni sinni! Að hugsa með sér...

Gömlu brýnin -

2010-01-10T21:16:00.003Z

Nú er ég búin að sjá tvær myndir í bíó hér í Bretlandi sem er í sjálfu sér ekki í frásögu færandi þar sem þetta voru engin meistarastykki - meira létt afþreyingarefni! Þó ég hafi í raun greitt fyrir herlegheitin eins og fyrir leikhúsferð heima (amk hér áður fyrr!). Í fyrri myndinni fóru Hugh Grant og Sarah Jessica Parker hamförum en í þeirri síðari fóru Alec Baldwin og Meryl Streep með aðalhlutverkin. Ótrúlegt en satt, ég er orðin fullorðin - eins og þau! Mér fannst ég alltaf vera 'stelpan' og þau fullorðna fólkið en nú sé ég t.d. að Grantarinn er að eldast... ekki svo mikið eldri en ég sjálf, fullorðna konan! Jú, ég viðurkenni að síðarnefnda parið eru af kynslóð foreldra minna, frekar en minni en þetta er áhugavert, engu að síður og fær mann náttúrulega til að hugsa! Mun ég verða foreldri? hvernig foreldri þá? verð ég gömul? hvernig 'gömul kona' verð ég? Auðvitað veltur þetta allt á sjálfri mér eftir allt saman, svo lengi sem ég held heilsu og lífi, yfir höfuð - hvað vil ég? Hvernig kona vil ég vera?

Maður er manns gaman!

2010-01-08T21:53:00.005Z

Djö... er gaman að hitta fólk! Ég hef verið svo félagslega einangruð, þannig séð (skrifaði fyrst 'einanguð' - spurning hvort það sé 'freudian slip' eða hvað; einan guð!), að mig hefur undanfarna daga, þyrst hreinlega í félagslíf! Í þessu veðralamasessi, lengist biðin eftir að námið hefjist og skólinn tilkynnti t.d. í dag að það yrði ekki skóli á mánudaginn. Men, hvað ég var súr yfir að vera ekki farin til hennar Böbu minnar í Wales eins og ég ætlaði fyrr í vikunni en þorði ekki af ótta við að komast ekki til baka og geta þar af leiðandi ekki byrjað á réttum tíma, svona eftir allt saman! Til allrar hamingju hitti ég einn vin minn í gær í kaffispjalli í bænum og aðra vinkonu í dag í meira kaffispjalli og viti menn; sál mín lyftist og gleðst - mér finnst ég vera hluti af stærri heild! Maður er manns gaman er eitthvað sem sannast best er skortur er á!

Nú er það alvöru!

2010-01-06T21:07:00.005Z

Það er svolítið skondið að vera Íslendingur í vetrinum hér í Bretlandi - t.d. halda margir að mér geti nú varla fundist vera einhver vetur hér, að ég hljóti að vera vön svo ægilega köldum og vesælum dögum veturinn út á landinu elda og íss að veturinn hér sé barnaleikur einn! Sem er á margan hátt rétt, þ.e. að því leiti að hér fer allt úr skorðum við minnsta snjófall, skólum lokað, almenningssamgöngur leggjast niður og fór þarf oftar en ekki að fara í vinnuna! Kuldinn hér er afstæður í samanburði við Ísland, það er svo rakt hér að minni kuldi á mælinum þýðir samt meiri kuldi í kroppnum. Ég er viss um að mér er alveg jafn kalt og hverjum öðrum sem ekki er vanur köldum vetrum. Helsti munurinn er að hér er fólk ekki undir þetta búið, götur eru ekki ruddar, það er ekki saltað eða sandað og ég hef t.d. aldrei á ævinni séð jafn marga detta kylliflatir á rassgatið eins og um daginn þegar rigndi svona ofan á allt saman (eins og á eftir að gerast einhvern næstu daga, næstu viku). Í dag var allt í lamasessi í Bretlandinu, ábyggilega eins og í fleirum Evrópulöndum og ég verð að segja að nú er þetta alvöru! Það hefur fallið 20-30cm snjór, þykkur og blautur og það snjóar enn og frystir á nóttunni þannig að gamanið er rétt að byrja! Flugvellirnir eins og t.d. Gatwick og Stanstead eru mas lokaðir! Það er dásamlega fallegt úti engu að síður, ekki of kalt, allt hvítt og stillt... hreinlega eins og landið, og kannski landinn, sé undir snjóhvítri, fagurri, ofurmjúkri dúnsæng. Þessa mynd tók ég á göngunni í dag...

Öðruvísi lykt meðal annars!

2010-01-03T20:57:00.003Z

Rólega en ljúflega geng ég inn í nýtt ár, 2010, hef eytt fyrstu dögunum í að koma mér betur fyrir í herberginu mínu, ganga og ganga (eftir mikla kyrrveru síðustu 10 daga!) og hugleiða! Já og ekki má gleyma internetinu sem hefur fengið drjúga athygli :)

Nýjársmorgun var dásamlegur enda veðrið með eindæmum síðan, glampandi sól og brakandi kuldinn. Ég vaknaði snemma og fór í morgungönguna hér með Coombe Hill road sem er langur einkavegur með uþb 50 villum (taldi þær í gær!) - Vegurinn er fallegur, við skóglendi og engi og það var dásamlegt að rekast á dádýr, refi, ótal fugla og svo bara venjulegar kisur á göngunni, staldra við í kantinum og láta sólina verma kropp og sálu.

Það er svo sérstök lykt í vetrarloftinu hér í Englandi; veit ekki hvort þetta er bara veturinn en ég man amk ekki eftir þessu svona sterklega hér áður fyrr! Nema kannski skynfæri mín séu næmari! Sérstök blanda af gaslykt og reyktri furulykt....

Sannleikurinn er sagna bestur!

2010-01-01T23:08:00.007Z

'Að sjá hlutina eins og þeir virkilega eru, að sjá lífið í sönnu ljósi' - Það er stefna hugleiðslutækninnar sem ég lærði og naut yfir jólin!

Frá 20. des. s.l. á vetrarsólstöðum til gamlársdags á fullu tungli, þagði ég og hugleiddi - gladdist og þjáðist í senn. Á Vipassana, 10 daga þöglu hugleiðslunámskeiði eða 10 days silent retreat in East Anglia...... þar var ég! Fyrsta ræs á morgnana var kl. 04 og hugleiðslan byrjaði kl. 04.30 og stóð með matarhléum og fyrirlestrarhléi fram á kvöld, ljósin slökkt um kl. 21.30. Þetta var bæði dásamlegt og hræðilegt og allt þar á milli en ég er himinlifandi að hafa farið og ánægð með fræðin, tæknina og árangurinn. Ég mæli með þessu og þeir sem vilja kynna sér málið frekar, endilega kíkið á heimasíður eins og http://www.dipa.dhamma.org/, http://www.vipassana.com/ eða http://www.dhamma.org/.

Það er skrítið og áhugavert að koma út úr svona dvöl og mikilli samveru með engu nema sjálfum sér að algjöru leiti í 10 daga. Einnig eftir að deila herbergi með 5 öðrum konum í algerri þögn (engar augngotur eða handapat), engin skriffæri, bækur, tónlist, tölvur, símar eða annað sem annars dreifir athygli okkar svo ötullega í hversdagsleikanum. Það er boðið upp á létt en gott fæði og morgunmaturinn kl. 06.30 var algjörlega í uppáhaldi. Ég er nú opinberlega farin að borða hafragraut, ekki seinna vænna fyrir hálffertuga konuna! Ekki að það sé það eina sem komið hafi út úr dvölinni en....

Gleðilegt ár 2010... og ég meina það!

2010-01-01T21:30:00.002Z

Árið 2009 hefur verið ótrúlega lærdómsríkt, þungt en afdrifaríkt og fullt af jákvæðum skrefum í rétta átt. Takk fyrir það.
Ég óska okkur öllum af öllu lifandi hjarta áframhaldandi jákvæðum skrefum í rétta átt, góða átt - gleði, friðar og umfram allt kærleika og sannleika.

Ég verð að ná sambandi.... verð að ná sambaaaaanddiiii -

2009-12-19T19:25:00.003Z

Kæru vinir, ég óska ykkur öllum gleðilegrar jóla- og áramótahátíðar.... ég er farin í tæknifrí til að ná sambandi!

Ég bið engla alheimsins að vaka yfir og dansa í kringum okkur svo við eigum öll hamingjurík jól og gott ár framundan.

ÁSTArknús sem endist út árið :)

ps. tók þessa mynd af ferjunni milli Frakklands og Englands, sannkölluð Biblíubirta!

Hitti fyrir hormóna!

2009-12-17T17:04:00.002Z

Á göngu minni í dag hitti ég fyrir 2 velklædda, unga pilta með nöfn sín skrifuð á barmmerki. Þeir tóku mig tali en ég gat bara með engu móti skilið drenginn sem talaði fyrstur! Hann talaði ensku, jú, en var ógurlega undarlegur til augnanna, eins og hann vildi dáleiða mig og einkar og sér í lagi undarlegur til máls - á endanum kom það svo.... 'Who has helped you the most in you life?' Hmmmmmm, fyrir utan hið augljósa svar sem þeir leituðu að þá hugsa ég það sé ég sjálf bara! En þeir komu reyndar með aðrar góðar spurningar þótt ég sé kannski alveg á því að svörin þeirra hefðu kætt mig...

Have you ever wondered; Why are there so many different churches/religions in the world? How come there is only one bible but so many different genres of Christianity?

Við erum ekki steypa, gæs.... við erum ekki steypt í sama mótið, við erum margbreytilegt mannfólkið sem lifum á mismunandi tímum, mismunandi fæði, á mismunandi stöðum með mismunandi fólki! Er í alvöru hægt að 'kerfisvæða' trú eitthvað frekar en það hvernig reka á gott samfélag? Maður spyr sig!

Komin með síma :)

2009-12-17T16:24:00.002Z

... þetta er allt að koma, nú er ég komin með enskt númer +44 7909 412 472 (07909 412 472). Ég athugaði í leiðinni með alls kyns tækniaðferðir til að vera í sambandi við umheiminn í nánasta umhverfi mínu og ætla að sofa á því... mikið hvað tækniheimurinn hefur upp á að bjóða - bara ruglar mann alveg í ríminu!

Ég skellti mér sem sagt gangandi í bæinn áðan og skoðaði mannlífið og fékk mér kaffibolla á Nero. Mikið sem ég var fegin að sjá að Bretar eru ekki alveg eins hallærislegir og mér fannst þeir vera í gær einhvern veginn. Don't judge a book by the cover, right? Don't judge the people of a nation by the ferry-takers, segi ég nú bara! Færeyingar eru þá allir fyllibyttur og Bretar annað hvort feitir, ljótir eða hallærislegir! Guð, ég fæ nú bara sting í hjartað við að hugsa þetta eitt, hvað þá að skrifa þetta... en svo er líka sagt að maður sjái bara það í öðrum sem speglar okkur sjálf! Almáttugur; ætli ég sé feit, ljót, hallærisleg fyllibytta? Neiiiiiii, hættu nú alveg, Sibbý!!!

Nú ætla ég að fara að þvo þvotta, skipta um herbergi og koma mér fyrir... gera að mínu! Fátt er eins bljúgt fyrir sálartetrið og að þrífa hýbýli sín og 'sjæna' eftir góðan göngutúr, nema væri kannski eins og góður cup of tea svona til að fullkomna verkið!

Copenhagen, Denmark to East Grinstead, West Sussex, UK - Google Maps

2009-12-16T22:50:00.001Z

Bara svona fyrir áhugasama.... spurning um að taka saman nokkra 'praktíska' punkta síðar um kostnað og tímalengd, hmmmmmm

Copenhagen, Denmark to East Grinstead, West Sussex, UK - Google Maps

Komin 'heim'!

2009-12-16T22:45:00.005Z

Ég er lent! Leitarstaður er fundinn og nú getur leitin hafist af fullri alvöru - eða kannski bara bræðslan, boðið og brjálæðislega ástríðan fyrir björtu lífinu.

Mikið sem var gott að koma heim. Tobias (http://www.tobiasart.org/) tók hlýlega á móti mér með uppábúnu, stóru og góðu herbergi og vinalegum andlitum (ekki þó í herberginu!). Ég kom við í Sainsbury's á strax við komuna, keypti inn lífræna stöffið mitt fyrir næstu daga og gat því bara borið góssið inn úr Nissaninum og lagt honum upp við húsvegg þar til á morgun - Takk fyrir, kæru verndarenglar, að þetta gekk svona vel :)

Það er ótrúlega margt sem kemur upp í hugann á ferðalögum og sér í lagi þegar maður er einn og bara getur ekki tjáð sig strax..... Sú var tíðin í dag þegar ég loksins keyrði á land í Dover eftir að hafa tekið ferju frá Calais. Ég hélt reyndar ég fengi hjartaáfall af stressi við að keyra svona öfugu megin á 'öfugum' bíl. Hraðbrautin uppeftir varð fyrir valinu, það væru þá amk allir að fara í sömu átt, svona til að byrja með! En svo snjóaði í þokkabót! Allur skali tilfinningastigans var reyndur í dag á þessari annars stuttu leið, allt frá örvæntingu og depurð einsamallar stúlku (konu, myndu einhverjir segja) sem hefur yfirgefið dásamlega fjölskyldu rétt fyrir jólahátíðirnar til að vera ein í þögninni, alveg yfir í brakandi hamingju og léttleika yfir að vera komin 'heim' í enska sveitasæluna þar sem göturnar eru þröngar og sveigðar, umvafðar gróðri beggja vegna í stað beinu og breiðu hraðbrautanna undanfarinna daga - Framtíðin blasir björt við :)

Ekkert sex í borginni :)

2009-12-15T09:50:00.003Z

Á fimmtu hæð við breiðstræti Brusselborgar sat ég í gær og hugsaði um lífið sem aldrei fyrr - ég var hvorki á brókinni né í palíettukjólnum, heldur lagklædd, með ullarteppi vafið um mig, með húfu og í fínu ullarskónum sem hún vinkona mín á Sólheimum prjónaði handa mér, Takk. Og þótt ég biði og biði eftir hestvagninum og Hr. Stórum, kom allt fyrir ekki og ég trítlaði ein um miðbæinn innan um alls kyns fólk frá alls kyns hornum þessa heims. Jólarómantíkin var alls ráðandi, ljósadýrð og skautasvell, markaðskofar og tónlistarfólk á hverju strái.

Brussel er svo merkileg borg og kannski bara Belgía almennt. Það er svo magnað að fylgjast með samskiptum fólks sem býr í Belgíu og fylgjast með tungumálinu breytast setninganna á milli. Þetta hlýtur að hafa áhrif á fólk, umburðarlyndi, víðsýni og viðleitnina við að skilja, mynduð þið ekki halda? Franska/flæmska... það bara kemur í ljós þegar fólk talar! Ætli þeir Belgarnir þekki ekki hvern annan úr bara eftir nefinu eða eyrunum kannski og viti alveg hvaða tónar koma út úr munni nágrannans?

Danaveldi yfirgefið!

2009-12-13T11:41:00.002Z

Margrét mín önnur, takk kærlega fyrir mig 'skan - mikið sem ég er búin að hafa það gott hjá ykkur, sofa vel og sonnnnna :) Ég hlakka til að taka á móti þér í veldinu mikla ved siden af! Þú og þitt slekti eruð ávallt velkomin, bara þið komið með eins og eina hjónó, ik?
ÁSTUkveðjur þar til næst -
þín Sibbý

ps. mikið sem þú hefur verið dugleg drottning á æviárum mínum :)

On the road again....

2009-12-11T09:12:00.007Z

Nú eru bara 2 dagar í brottför - bæði spennandi og skemmtilegt en ég verð nú að viðurkenna að ég er pínuoggulítið rosamikið kvíðin fyrir því að fara. Það verða nefnilega engin börn til að knúsa snemma morguns eða strjúka yfir Pagten - nú, eða hnyttið og skemmtilegt par sem maður fær að rústa í spilum á kveldin, enginn systraslagur, engir gubbuskápar, engin hjónó! Er bara strax byrjuð að grenja! En ég kem til baka - og þau koma til mín (Baldur Freyr er nú þegar farinn að tilkynna það vinum sínum að hann sé að fara annað slagið til Englands, sko!) - ég hlakka til að bjóða þau, sem og fleirum, velkomin í mitt nýja líf um komandi framtíð.

Ég fer sem sagt á sunnudaginn, leggst til hvílu í eina nótt við Bremen og svo jafnvel 2 nætur í Brussel hjá vinkonu minni. Samkvæmt Google Maps á ferðin sjálf, þ.e. keyrslan ekki að taka meira en 13,5 klst - vel sloppið, ik? Nú er bara að keyra upp stemmninguna, skoða mig um, njóta þess að fylgjast með landslaginu, skiltunum, fólkinu, tungumálunum, myntinni og bara orkunni breytast á leiðinni og vita að á endanum kem ég á stað þar sem ég sjálf mun taka breytingum til bættari dömu.

Fyrsta heimili mitt verður nú bara heimavistin við skólann en svo langar mig að leigja mér eitthvað meira 'heima'. Ég er orðin svo gömul að ég nenni ekki þessu 'lækkað'ítónlistinni-égvaknaþegarþúpissar-hveráaðfaraútmeðruslið-veseni' með ókunnugum. Þetta vil ég bara ólm fá að vesenast í með ástmanni mínum komandi. Mig dreymir um svona gamalt 'cottage' eins og í myndinni, muniði, Holidays - já, og það væri þá bara alls ekki úr lagi að þessi enn óþekkti ástmaður fylgdi bara með samningnum. Jú, jú... takk, takk, því ekki það?

Að gefnu tilefni er heimilisfangið á nýja aðsetrinu mínu þar til annað kemur í ljós:
Tobias School of Art and Therapy
Coombe Hill Rd
East Grinstead
West Sussex
RH19 4LZ
UK

símanúmer læt ég gossa hér síðar og bara svo þið vitið það; þá er best að fljúga á Gatwick!

Sólheimar - England - Danmörk - England - Frakkland - Indland - Spánn - Marokkó - California - Siglufjörður - Reykjavík - Danmörk - England

2009-12-04T13:52:00.013Z

Þetta er nokkurn veginn ferðalagið sem ég er búin að vera á í hjarta og huga síðustu misseri. Lokaniðurstaða er spennandi og flöktar vel við magatilfinninguna. Ég ætla að fara aftur til Bretlands og klára námið í Art Therapy. Þótt mig hafi langað að taka eitt ár í að ferðast, slæpast og sjá hvað gerist, fann ég að það er ekki endilega það sem mig vantar í sálinni. Og satt best að segja á ég ekki fyrir spontant ævintýraári með óendanlegum flugferðum og lestarferðum - og langar ekki nógu mikið í það til að skuldsetja mig fyrir því! Ég á huga yfirfullan af hugmyndum og áhuga. Ég á hjarta yfirfullt af kærleik og ástríðu. En ég á ekki fullt rassgat af seðlum! Ekki enn -

Que sera, sera... og Indland verður vonandi áfram á sínum stað - draumurinn lifir!

Það er mikill skóli í sjálfu sér að sleppa - sleppa höndinni af öryggi þátíðarinnar, dýrmætu ástarsambandi, ódauðlegum foreldrum, fjölskyldu, vinum og félagsneti, fjárhagslegu öryggi, skemmtilegri vinnu og vinnufélögum sem lifa einnig sem fjölskylda manns, fallegu þaki yfir höfuðið og Lúllagreyinu bara svo eitthvað sé nefnt! En um leið og sleppir er ávinningurinn mikill því það er ekki samasem-merki á því að sleppa og glata! Geymdur er græddur eyrir og ég treysti að allt það sem ég hef 'fest' fjár mitt í sem reynslu, tíma og samveru er geymt en ekki gleymt - hvað þá glatað!

Mig vantar að klára - ljúka því sem ég er byrjuð á og hef dreymt um síðan ég var unglingur. Ég vonast til að geta þá staðið fastar á bak við hugmyndir mínar um sjálfbært líf í framtíðinni, framkvæmt, verið besta ég og látið það besta hverju sinni frá mér leiða í þessum heimi. Eða haldið áfram að gera það... og bjargað mannslífum!

Gullmolar!

2009-12-01T20:26:00.003Z

Ásta frænka var svo góð að strjúka aðeins áður en gengið var til náða í kvöld og það er einmitt á stundum sem þeim er mest verður um heimspekilegt og persónulegt spjall. Ég fékk t.d. að vita að af 'dauðum' (dönskuskot - leiðrétt strax af frænkunni; 'dánum') þá elskaði Baldur Freyr mest Ömmu Oddnýju af stelpunum, eða sko konunum og af strákunum eða kannski mönnunum frekar.... engan annan en Guð sjálfan!

Og þá bætti Ásta Lísa við með 'auðvitað'-svipnum... 'Því Guð gefur okkur jú Allt!'

2009-12-01T19:59:00.002Z

Say no more!

Í lífshættu, þó ávallt í swingi ;)

2009-11-29T01:12:00.011Z

Eftir svaðilfarir dagsins er ég nú komin heim í ró og spekt við kunnugleg sjáöldur alnetsins. Við systur vorum úti á lífinu, eftir notalegt síðdegi í Helsingør með Baldri Frey, þar sem 'Mosta' (ég = morster, ekki monster!) fannst nú sjálfsagt að fara með strákinn í þetta ægilega sæta jólaparísarhjól á jólamarkaðnum (þetta við hliðina á plastskautasvellinu með 'brjótt'ekk'áþérökklanabarn-skautunum til leigu!). Þetta leit nú ekki 'beyzið' út en hlaut að vera í lagi úr því dönskum (og sænskum) barnafjölskyldum er boðið upp á þetta í kuldanum, svona til að hygge sig.

Fyrsti hringurinn var verstur og ég minnt rækilega á það hvernig það er að missa tökin, fá hnút í magann og bíða eftir að komast niður á fast land. NB. Systirin bljúga stóð niðri og glotti enda hefur ábyggilega ekki verið fallegur á mér svipurinn eftir þennan fyrsta snúning! TREYSTA!

Eftir að hafa nánast æpt á krakkann um að hreyfa sig nú ekki mikið til að við yltum nú ekki körfulufsunni í marga hringi, náði ég tökum á ímyndunaraflinu og treysti því bara að við kæmumst aftur í örugga höfn fyrr en síðar. Eftir, að því er ég vonaði, síðasta skiptið fram hjá hliðinu á jarðhæð tók fjár... hjólið að skrölta og hökta og stöðvaði að lokum með okkur litlu greyin nánast á toppnum. Hjartað tók kipp og við sukkum örlítið lengra niður í sætin; 'já, þetta var sko ekki þægilegt, haaaaaa' (allt á innsoginu!). Hrökk þá hjóldruslan í gang og stöðvaðist sem betur fer að lokum með okkar körfu við útganginn og við gátum stokkið út, guðslifandifeginverðégaðsegj'ykkurmaðurlifandi! Sakleysislegur faðir með börnin sín tvö stóð í röðinni eftir að komast í hjólið og leit áhyggjufullum augum á mig eins og til að spyrja; 'ætti ég?' STRÁKAR - ÞAÐ ER EITTHVAÐ HELVÍTIS SLAG ÞARNA UPPI - ÆTTUM VIÐ EKKI AÐ KÍKJA Á'ETTA? thjaaaaa, nahhhh, nei, nei, hvað segiði... - Allt á einhverri útlensku sem ég skyldi ekki betur en þetta en frá þessu augnabliki fengu amk allir endurgreitt og hjólið stöðvað þann daginn! Ótrúlegt hvað getur verið stutt á milli svona stórhættulegrar rúllettu og barnslegrar gleði jólatilhlökkunar, haaaaaaa (allt á innsoginu!)

Ekki var gleðin nú minni í kvöld þegar við skelltum okkur á Swingklúbb en vinkona sys var að syngja í hljómsveit kveldsins. Ekki Swinger (Pibbý þó!) heldur Swing sem reyndist svo vera meira svona Lindyhopp dansklúbbur. Og þarna var bara saman komið fólk af öllum stærðum og gerðum, einstaklingar sem og pör, til að dansa misvel við flotta djass/blús/djævtónlist í nokkurs konar félagsheimilissal án alls glamúrs og gliturs. Fólk var iðulega bara á lágbotna strigaskónum nánast, að dansa og skemmta sér - ekki drekka, ekki veiða, ekki reykja... bara dansa. Eða það er amk það sem maður sá! Frábært - er þetta ekki dásamlega sakleysisleg iðja? Svo heilbrigð og skynsöm! Örlítil bingólykt af þessu en mikið hvað þetta var krúttlegt!

Hey, og svo voru danskort! Og herrarnir máttu ekki segja nei ;)

'Eplið og ormurinn' - samsæriskenning!

2009-11-24T21:23:00.009Z

Það er ekki hægt að 'plana' lífið! Sumir reyna það á fullu blasti en það er bara ekki hægt! Það fer alltaf á annan veg en planið segir til um!

Hvernig geturðu vitað hver þú vilt verða ef þú veist ekki hver þú ert?
Hvernig geturðu vitað hvert þú vilt fara ef þú veist ekki hvar þú ert?

Hanna systir 'sendi' mig með litlu stúlkunni sinni á bíó í dag og hún fór með stóra drengnum sínum á hipp og kúl Mækel Djakkzon :) Setningarnar hér að ofan eru um það bil þær sem heyrðust fyrst í myndinni (og jú, ég er farin að skilja nógu mikla dönsku til að skjátlast ekki svo agalega!) Ég hef því sterklega á tilfinningunni að hún Hanna mín hafi verið í samsæri með 'onum Anders og sent mig á myndina 'ekki svo sjella óvart'. Reyndar þegar ég hugsa betur út í það, þá var það litla skvísan sem valdi.... Svona vita börnin nú margt!

Ég er ekki gleðikona á Istegade!

2009-11-20T00:02:00.007Z

Ég er ekki flóttakona, landlaus!

Ég er ekki fangi, limlest eða seld!

Ég er ekki slösuð, sjúk eða dauð!

Ég er of mikið af sjálfri mér

Ég er of lítið af sjálfri mér

Ég er kona með endalausa möguleika!

Ég er full af gleði - en ekki á Istegade!

Hver hefur sinn djöful að draga!

2009-11-18T09:12:00.008Z

Öll höfum við okkar djöful að draga, segir máltækið og minn bankar upp á í hvívetna þessa dagana - ég sjálf nefnilega! Efasemdir og ótti, aðþrengd frelsistilfinning og hik taka of mikið pláss og ógna gleðiríkum dagsstundum. Ég efast um hvað ég vil, að ég sé að gera rétt með þessum skrefum sem ég er að taka (sem mér fannst ég eiga, fyrir stuttu, ekki annarra kosta völ en að taka!), efast um sjálfsvirðingu mína, óttast framtíðina og það að vera ein til æviloka, finnst að mér þrengt þar sem ég er háð kerfi og skriffinnsku, tryggingakerfum, þjóðerni, þess að eiga eitthvað og enn frekar því að eiga ekkert og skulda ekkert! Ég hika.... hika við að taka næsta skref af ótta við að það verði ekki það sem mig langar að taka!! Þrátt fyrir allt:

Veit ég að ég má treysta.... treysta og efast ei að næsta skref verður það sem mig langar að taka, það sem ég á að taka og færir mér nær því sem ég vil.

Ég veit að einmitt með því að stíga út úr vítahring streitu og sjálfsfórnar er ég að varðveita sjálfvirðingu mína.

Ég veit ég þarf ekki að óttast að vera ein til æviloka því þótt ég verði það, er það ekki það versta sem hægt er að hugsa sér svo lengi sem ég lifi lífi mínu, samkvæm sjálfri mér og í sátt við Guð og sjálfa mig!

Ég veit að kerfið er búið til af mér (og ykkur) til að við getum virkað í jarðartilvistinni og að mér er ekki þrengt heldur er um mig haldið!

Ég veit að það eitt að eiga ekkert (nema kannski fullt hjarta af ást og kærleika) og skulda ekkert (nema kannski sjálfri mér og umheiminum það að leyfa mér að vera besta útgáfa af sjálfri mér) hefur aldrei verið meira frelsandi en einmitt núna á þessum tímum.

Hik er sama og tap - erum við sjálf ekki bara okkar versti óvinur? Er ekki næsta skref að verða líka besta vinkona mín? Mér hefur nefnilega fundist að fólk sem 'kemur hvað verst' við okkur á stundum, sé einmitt það fólk sem kennir okkur hvað mest og við lærum að elska, fyrir það eitt! Ég læri að elska mig fyrir það eitt að vera minn eigin djöfull að sama skapi og ég er minn eigin engill!

Leiðrétting!

2009-11-11T16:51:00.001Z

Samkvæmt skilgreiningum í þessu landi þá er ég atvinnuleitandi en ekki atvinnulaus! Bara til að hafa það á hreinu ;)

Að vinna eða ekki vinna!

2009-11-10T22:03:00.003Z

Þetta er í annað skiptið í lífinu sem ég er atvinnulaus og í báðum tilfellum að eigin ósk eða á eigin forsendum. Í fyrra skiptið fékk ég vinnu sama dag og ég sagði upp hinni vinnunni en nú er annað upp á teningnum. Mig langar bara ekkert að vinna - hreinskilningslega!

Ég held ég sé búin að vinna yfir mig síðustu ár. Að sama skapi er ég með bullandi samviskubit yfir að viðurkenna þetta og get því varla notið þess að vera ekki að vinna. Og annað; ég virka greinilega best þegar ég hef þeim mun meira að gera og vinna hefur verið minn drifsteinn síðustu misseri!

Peningar spila alltaf inn í því til að eiga salt í grautinn þarf maður náttúrulega pjening! Til vonar og vara og til að koma í veg fyrir allan misskilning þá má almættið gjarnan vita að auðvitað vil ég hafa vinnu, nægt lifibrauð og heilsu til að hafa ofan í mig og á, vinnu sem ég nýt og get nýtt til að leggja mitt af mörkum í þessum heimi.

Hluti af þessari sérlega opnu aðstöðu sem ég er í einmitt núna er að ég veit ekki hvar mig langar að búa, hvar mig langar að vera, heimurinn er einfaldlega of stór fyrir mig. Í einn stað langar mig að verða einn færasti læknir hér á jörð, bjarga mannslífum hægri/vinstri eða vera óþreytandi listamaður sem færir heiminum hreinasta formið af sjálfum sér og þeirri sjálfleitarbaráttu sem við heyjum öll á hverjum degi. Í annan stað langar mig bara að fá mér jörð, hvar sem það er í raun og veru, bara á meðan ég hef hjartabljúga, djúpa, myndarlega, handlagna prinsinn minn mér við hlið :), stofna mitt eigið litla samfélag, eignast 97 krakka og ala þá alla upp til að verða bestu eintök af þeim sjálfum. Þá langar mig bara til að ferðast, vinna sem sjálfboðaliði, læra tungumál og allt hvaðeina sem hvert land hefur upp á bjóða.

Ég er sem sagt algjörlega týnd í óendanlega opnum möguleikum sem þessi litli heimur hefur upp á að bjóða.

Eini möguleikinn er náttúrulega hinn augljósi eins og stendur sem er þó svo 'erfiður' en það er lifa í núinu, bæta mig sem manneskju, hið innra sem ytra, elska, njóta, upplifa, dýpka og sjá; það sem mér er ætlað og ég á skilið mun banka upp á, í því formi sem það verður á þeim tíma og það verður einungis á mína ábyrgð að vera hugrökk og viljug til að stökkva - þangað til er það á mína ábyrgð að leita og láta vita af mér!

Þannig hljóðar hin heilaga Bárðarkviða *

Sibbý í mömmuleik!

2009-11-08T18:47:00.007Z

Afmælisgjöf mín til parsins í Rundforbi var að þau færu í helgarleyfi sem ég skipulegði og ég sæi um börn og bú í staðinn. Skipulagning fór aðallega fram á næturna fyrir helgi og þegar við vöknuðum á laugardagsmorgunin var allt meira og minna tilbúið og skötuhjúin lögðu af stað.

Við krakkarnir áttum frábærar stundir og aðrar aðeins minna frábærar en það er svo merkilegt að vera með börnum, fylgjast með sínum eigin tilfinningum eða öllu heldur tilfinningarússi og hvaða áhrif þau hafa á okkur fullorðna fólkið. Þau eru svo saklaus þessi skinn en þó svo klók, svo elskuleg en þó svo stríðin, svo hjartahrein en þó svo baráttuglöð, svo orkumikil en þó svo 'fúl á móti ' á stundum. Þau, eins og mörg þeirra sem búa við sérþarfir, eru aðeins að biðja um það besta í okkur! Og það er einmitt það sem er svo erfitt að muna stundum :)

Löggæslumenn líka fólk!

2009-11-05T08:49:00.003Z

Sibbý og Bella - Mission accomplished!

Súrt atriði á Orly í gærkvöldi; Taskan mín var tekin til hliðar í 'tékk' - tvær konur í yngri kantinum, mjög vel til hafðar (= rosaskvísur) standa sitt hvorum megin við borðið, önnur horfir stingandi, lítt þó letilegum, augum fram á við og hin lítur ekki af vinkonu sinni, á sama tíma með báðar hendur á töskunni minni. Ég segi 'Bonsoir, c'est mon sac' eða 'gott kvöld, þetta er taskan mín!' Vinkonan með stingandi augnráðið; 'ouah, ouah...' Þögn. Konan með hendurnar enn á töskunni minni; 'en ég meina, voruð þið ekki saman?' Hin; 'nei'. Vinkonan með hendurnar; 'en ég sá ykkur saman' Hin; 'hvar?' Handakonan; 'nú, í bíó'. Augnkonan; 'en við erum ekki saman'. Enn með hendurnar á töskunni minni; 'jah, ég meina... ég veit ekki - jæja, við ætlum að rannsaka þig! ÚPS! Ég; 'ok' - Konan með hendurnar á töskunni minni tekur upp svarta hanska; 'Put..., c'est la merde ici ce soir' (Djöfuls drulla hérna í kvöld!) annað ÚPS! ...eftir rót í minni annars saklausu töskulufsu, þakka ég pent fyrir og óska henni, konugreyinu, góðrar kveldstundar; 'Merci et bonne soirée' = Fokk og enter!

.. i dag

2009-11-02T01:08:00.002Z

Markadur i Melun - heimahadegisverdur - Provins - Falkar og ernir :) - rigningrigning - bio MicMac a Tire-larigot (Jean Pierre Jeunet) - Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
...og meira sidar

Lifid er eins og regnbogi; thad tharf baedi sol og regn til ad mynda litina i regnboganum :)

Vive la France!

2009-11-01T01:39:00.003Z

Á daga mína hefur drifið:

Heimahádegisverður - Melun - 'Frum'skógur - Fontainebleau - Fjölskyldudinner

París - Louvre - Jardin de Tuileries - Place de la Concorde - Champs Elysée - l'Arc de triomphe - Tour Eiffel - Metro - allir litir - öll tungumál - öll trúarbrögð - Indverskur!

París - Sacré Coeur (Messa)- Montmartre (stórskrítir listamenn) - Rue Lepic! - Moulin Rouge - Notre Dames (Messa) - kreppa - Pompidou - les Halles - metro/Gare de Lyon - ennþá fleiri litir - enn fleiri tungumál - enn fleiri trúarafbrigði!

Heimahádegisverður m/alles - Fontainebleau, jardin du chateau - Le Melting Potier - Reagge tónleikar til styrktar börnum í Togo í Nemour

... og meira síðar!

ESSASÚ!

2009-10-21T11:10:00.007Z

Litlu, sætu auglýsingarnar frá vissu símafyrirtæki á klakanum hafa vakið mikla lukku á heimilinu og hér er einmitt afrakstur þess :) ps. Afró er líka í tísku (svona til að fá permó næsta dag ;)

Kontórinn fundinn!

2009-10-21T11:06:00.006Z

Þessi snilldarhugmynd kom upp um daginn; ég ætla bara að leigja mér kontór og láta tækifærin koma til mín... Þá fara hlutirnir að gerast, sjáiði; Sibbý í endalausum sérverkefnum ;)

Anyways - kontórinn er fundinn! Niðri við Nýhöfn, endilega kíkið við, kaffi á könnunni :) og í Guðs bænum, hafið verkefnið klárt við höndina -

Sibbý's kontór - open at all times for people with projects :)

Dagur í Kóngsins Köben...

2009-10-21T10:59:00.006Z

Dagurinn í dag hjálpaði mér mikið til að líða eins og ég sé að 'gera eitthvað' - og þá meina ég annað en að njóta samvista við elskulegu litlu familíuna í Rundforbi.

Eftir íkveikju blóðrásar, morgunmat og örlítið tutl í morgun keyrði ég niður á Skodsborg stasjón, lagði Nissanum snyrtilega við stöðina (bakkaði í stæði, náttúrulega!) og tók svokallaðan 'kystbanen' niður á Østerport. Þaðan gekk ég (í vitlausa átt, auðvitað, svona til að læra meira!) að húsi Jóns Sigurðssonar sjálfs eða Øster Voldgade nr. 12 (http://www.jonshus.dk/). Mikið sem var skemmtilegt að koma þangað og fróðlegt. Ég hitti reyndar ekki hræðu, heyrði umgang í húsinu en gat með engu móti séð nokkra lifandi sálu sem kom þó ekki að sök því sýningin um Jón 'þrykk' og konu hans Ingibjörgu 'þrusu' Einarsdóttur var mjög áhugaverð. Maður fær svo góða tilfinningu fyrir hvernig lífi þau hafa lifað, amk í Köben og einhvern veginn ímyndað sér stemmninguna hjá Íslendingunum í Köben á þessum tíma. Komst líka að því að hún Ingibjörg var 7 eða jafnvel 8 árum eldri en Jón þannig að ég þarf nú ekki að hafa áhyggjur enn!!!

Jæja... hélt nú leiðin áfram í gegnum Kóngsins garð eða Kongens have og niður á Gothersgade þar sem innan tíðar ég gekk í 'flasið' á Studieskolen (http://www.studieskolen.dk/) þar sem ég hafði hugsað mér að læra meiri dönsku. Á sum sé stefnumót þar síðar í próf til að vita á hvaða stigi danskan mín er! Ég gekk um Nyhavn og Strikið og naut veðurblíðunnar en þó það sé orðið kalt hérna þá er sólin enn dugleg að skína. Sá alveg rosafallega ljósmyndasýningu á Nýjatorgi Sjóla sem er sett upp í tengslum við 'Klima-fundinn' sem verður hér í Köben í desember (http://en.cop15.dk/). Á sýningunni má finna stækkaðar ljósmyndir af 100 stöðum í heimi sem eru í hættu vegna hlýnunar jarðar, annað hvort útrýmingahættu eða þar sem fólk er í hættu, matvælaframleiðsla, byggingar, atvinnuleiðir etc..! Myndirnar eru ótrúlega fallegar en jafnframt sláandi sem og upplýsingarnar og góðu ráðin til bættrar umhverfisvitundar sem fylgja! Og hugsið ykkur; á sumum stöðum í heiminum er fólk ekkert að hugsa um hvort það eigi að byrja í þessu 'gymi' eða hinu, hvaða bíl eigi að kaupa næst (og hvað þá hvernig á að borga af honum!) eða hvað það ætli að verða þegar það er orðið stórt? Það einungis vaknar upp og heldur af stað til að leita vatns og matar, nánast liðlangan daginn! Pælið í því hvað við höfum það gott - Og þarna gekk ég um í fínu leðurskónum mínum með Fair-trade kaffið mitt í 'take-away' bollanum (sem fór svo í ruslið) með stafrænu myndavélina mína til að SKOÐA hvað ég hef það gott! Að hugsa með sér!

...úr dagbók!

2009-10-16T23:03:00.018Z

DAGUR 1 - 1. Okt. '09
...dagur að kveldi kominn um borð í Norrænu þann 1. okt. 2009. Nýr kafli er hafinn í mínu lífi, ég hef sagt skilið við kafla í fortíðinni og sigli inn í nýja strauma um þessar mundir. Ég sit hér og vagga og hlakka til að sofa í aðra 11-12 tíma, ein í klefa (sem betur fer) en án glugga (sem er bara nettur fórnarkostnaður þess að vera ein!).
Dagurinn í dag í Torshavn var frábær, hlýrri en á horfðist. Torshavn er fallegur bær með fersklegu yfirbragði, fallegum húsum og almennilegu fólki, einmitt svolítið eins og Hafnarfjörður eða Akureyri, hæðóttur bær með gömlum húsum. Færeyjar sjálfar virðast fallegt land.
Fyrst fannst mér eins og ég gæti alveg búið í Torshavn, sérstaklega þegar ég þræddi rómantísku þröngu göturnar á Tinganesi og sá öll Ástulegu húsin með krúttlegu hurðunum. Ég hefði EKKERT á móti því að búa í einu slíku.
Ég þræddi Tórshavn frá höfn til Kulturhússins með viðkomu á listasafninu. Keypti mér Dimmalætting og fleiri blöð, Litla prinsinn á færeysku og tók svo loks strætó um bæinn áður en ég fékk mér að borða niðr'í bæ og gekk um Skansin fyrir brottför. Lét Skipperinn vera, lagði ekki í eina marineraða sjóhetju frá Vestmanna ;)
Sem dregur mig að næsta 'efni' sem satt best stingur mitt litla fordómahjarta;
Marinering virðist í hávegum höfð! Á dallinum ganga margir (virðist vera allflestir!!!) um með pela eða bokku í hönd hvenær sólarhringsins sem er, eins og væri talnaband! Í dag mátti finna áfengislykt í lofti á flestum veitinga- og kaffistöðum bæjarins. Ekki það að ég hafi farið inn á marga en ég fór amk út af örfáum af þessum sökum! Veit ekki hvort ég er ofurviðkvæm fyrir þessu núna eða hvort þetta er bara hið eðlilegasta mál þar syðra! Læt vera að spekúlera meira í því... Þegar allt kom til alls var í raun nóg í bili að fá smjörþefinn af annars fegurðinni, ferskleikanum og hins vegar þessari marineringu, ég var spennt að komast um borð aftur og halda áfram ferðinni....

Dagur 2 - 02. okt. þar sem ég sit á 5. dekki við receptionið. Búin að sitja úti á 8. dekki (þar sem ég bý!) að lesa í dýrindisveðri, fleygið haggast vart!
7 skip í sjónmáli í dag og 2 olíuborpallar - skrítið að einhver skuli 'velja' sér að vinna úti á ballarhafi og að vera 'hvergi' í lengri tíma. Það er eins gott að félagsskapurinn sé mikils virði og í lagi á þeim stundum. Maður er manns gaman er sagt og það á sko örugglega við á vinnustöðum sem þessum! Þar hljóta að myndast tilfinningabönd og samskipti sem eru engu lík og byggja á trausti fyrst og fremst. Ég ætlaði t.d. að vera rosalega dugleg að skrifa hér um borð en ég fann sér í lagi fyrsta sólarhringinn að ég var ekki róleg, fannst ég hálfóröugg. Á þessu járnfleygi byggjum við líf okkar og traust í nokkra sólarhringa, ég og um 700 aðrir einstaklingar og þótt ég sé ekki að mynda nein sérstök tengsl þannig nema að kynnast lítillega örfáum hræðum, þá treystum við fullkomlega að okkur verði siglt heilum og höldnum í land af fagfólki og góðum græjum!

Mig langar að finna nafn á ferðina mína, ævintýraárið. Hún tengdist strax mánanum, einhvern veginn og ég tengi það þannig hinu kvenlega og innri leit að sjálfri mér... Nema núna, finnst mér þetta næstum ekki vera nein afmörkuð ferð, meira eins og bara nýtt upphaf á því sem koma skal....

2009-10-15T23:25:00.000Z

Þessi sýn blasti við mér á bílnum mínum að kveldi dags 7. okt. eða 3 dögum eftir komuna til Danmerkur... á hvað minnir þetta?

Hoppandi glaðar!

2009-10-15T21:32:00.003Z

Skemmtilegur dagur við Suðurströndina, einn dag í ágúst :)

Ferðin hafin!

2009-10-15T20:41:00.006Z

Ferðin í leit að sjálfri mér er hafin! Ég veit ekki hvort ég verð 3 vikur eða 30 ár en ég ætla að hugsa bara eitt ár fram á við - leitin er amk hafin! Já, ég ætla að verða og vera ein af þessum einstaklingum (lesist 'kerlingum') sem segja hversdagslífi sínu og halda á vit ævintýranna í von um 'nýtt' líf og ferskara, gleði, uppfyllta drauma og óvænt ástarævintýri, heilbrigði og dýpt, fund sjálfsins og sköpunarkraftsins við raunvitund í núinu - allt á einu bretti, takk!

Stórkostleg kona gaf mér bók áður en ég fór - frábæra bók enn sem komið er en það hálfpartinn truflar mig að lesa hana þegar ég er í þeirri stöðu sem ég er núna, þ.e. heimurinn opinn og óráðinn, hver dagur látinn nægja sinni þjáningu og áningu og einhvers konar sjálfsskoðun í gangi! Bókin heitir 'borða, biðja, elska' og mér líður eins og ég gæti næstum hafa skrifað hana sjálf! Hún greip mig undir eins en á sama tíma hugsaði ég; 'æ, ætli hún taki frá upplifun minni á þessu ári? eða mun ég litast af upplifun þessarar konu á hennar ferðalögum og sjálfsleit?´ Tók svo bara þá ákvörðun að lesa hana og hafa mér jafnvel til hliðsjónar! Kannski 'bendir' hún mér á eitthvað sem ég hefði annars ekki tekið eftir eða veitir athygli að einhverju sem ég hefði annars misst af! Eða líka; hún kann að benda mér á eitthvað sem ég vil gera á þessu ári eða vil ekki gera... Í öllu falli; bókin kætir mig og veitir mér innblástur. Og manni veitir nú ekki af kæti og innblæstri á þessum stundum þegar óvissan, efinn og raunsæið ræður annars ríkjum!!!

Leitin heldur áfram...

Því hún er svo sæt..... Þökk sé þér Venus!

2009-01-31T20:32:00.004Z

Dagurinn í dag var svo fagur og friðsæll að ég fylltist aftur trú á að það sé þess virði að búa hér á landi og fyrir mig enn frekar á þeim fagra stað sem ég bý á. Sólin skein á hvíta jörðina, örfáar blikur skýjatilveru mátti sjá á himni og hár hreyfði ei á höfði. Kvöldin þessa dagana eru ekki síðri með nýju tungli og Venus sem birtir upp himininn og veitir von. Skyldi Venus hafa áhrif beint á okkur og milda ástandið og greiða fyrir e-s konar lausnum eða sáttum á okkar tímum, næstu dögum? Venus sem tákn hins fagra, samhljóms og þá kannski friðar??? eða er 'hún' kannski bara að draga athygli okkar frá ljótleika hversdagsins og hvetja okkur til að horfa upp á við???

fyrir ykkur sem langar að lesa meira um Venus;
http://visindavefur.hi.is/svar.asp?id=2254

Að éta leifar sinnar tegundar!

2009-01-31T20:24:00.006Z

Samfélagið okkar hefur breyst svo um munar og mér til mikillar undrunar er enn fólk (jafnvel í kringum mann!) sem talar 'frá hjartanu' um 'ástandið' og gefur til kynna að helv.... lýðurinn sé fávitar! Ef ástandið sannar fyrir okkur að samfélag okkar manna sé hreint bara eins og í dýraríkinu, þ.e. 'survival of the fittest-samfélag' þar sem þeir grimmu lifa af, þá má almættið sjálft eitt bjarga okkur!!! Í dýraríkinu hafa þau grimmu amk vit á að losa sig við líkama eða leifar hinna veiklyndu (þ.e. fjöldans!) með því t.d. að éta þær! Það fyndist okkur náttúrulega ákaflega rangt og ósiðlegt í heimi manna, er það ekki? Það virðist miklu nær að láta hina veiklyndu bara éta skít þeirra grimmu - það er ekkert að því!

Endurborin!

2009-01-31T20:23:00.002Z

Fylgjan sprungin, fæðing afstaðin..... fyrstu dagar nýs lífs.....

Ástungan...

2008-11-16T20:34:00.002Z

Hef ákveðið með sjálfri mér að það sé kominn tími til að stinga á! Út úr fylgjunni skal ég á komandi dögum...

Fylgjan

2008-07-12T22:44:00.002Z

Eg er i fylgju. Fylgju nys lifs sem bedid hefur i 11 ar! Loksins hof eg namid sem eg hef horft til svo lengi - Art therapy vid Tobias School of Art and Therapy (www.tobiasart.org).
Faeding a naesta leiti...

Nyja numerid mitt i Bretlandi er +44 (0) 7501 952 553

Mussimuss,
ykkar A

Alparósin

2008-06-15T22:01:00.002Z

Skilið átt þú allt mitt hrós
sem ást og hlýja vefur.
Þú ert eins og alparós
sem angan ljúfa gefur.

Mig langar að deila með ykkur þessu fallega ljóði sem heldri maður samdi mér til heiðurs fyrir tveimur árum. Þessi maður kemur á heimaslóðir mínar reglulega með ótrúlega göfugum og fallegum hópi.

2008-06-14T00:52:00.004Z

Jú, það verður að segjast að ég hef ekki staðið mína plikt hvað skrifin varðar, skal viðurkenna það Sigurtjúlli minn. Bið bara að heilsa bróður þínum 'onum Sigurdúlla - vona þið bræður látið sjá ykkur hér á Menningarveislu Sóló (sjá http://www.solheimar.is/) - endilega takið Sigselfi, fóðurbróður ykkar með því hann kann svo vel við sig í sveitinni.

Ég, Sibbý sjálf, fór að sjá nýjustu kvikmynd vinkvennanna í Nýju Jórvík - bara ágætisafþreying með nokkrum góðum samtölum en vegna ótæmdrar gagnrýni (fyrir að ætla að sjá þessa 'ræmu') hef ég hugsað mikið út í það hvers vegna það gefur okkur hina minnstu fróun að horfa á eitthvað sem manni finnst algerlega út í hött og hefur ekkert með raunveruleikann að gera. Það kannski helsta sem kemur til mín fyrir utan það augljósa (þ.e. til að flýja raunveruleikann) er að þetta er kannski bara ýktari mynd af því hvernig við mannfólkið erum í rauninni, frekar en það að við séum alls ekki svona! Það var amk athyglivert að sjá fjölda kvenna flykkjast á myndina í minni og stærri hópum, uppstrílaðar með hvítvínslögg í tánum (kl. 19 nb.) - í nýjum (bleikum) skóm og tilbúnar að hlægja sig máttlausar að vitleysisgangnum í vinkonum okkar. Má vera líka (og sorry strákar, I'm really on your side) að við þurfum bara stundum að fá að vera pínulítið 'silly' og hafa gaman af því að horfa á einhverja yfirborðskennda vitleysu sem endurspeglar samt pínu í lífið á milli kynjanna í sinni ýktustu mynd án þess að verða óendanlega dramatískt eða dapurlegt. Því það verður að viðurkennast að hjá þeim stöllum, er alltaf ljós við enda ganganna, alltaf eitthvað til að hlægja að, trúa á eða vonast eftir og eftir allt; er það ekki það sem við þurfum á að halda pínulítið? eða hvað.....?

... hvað er satt? Hver er sannur?

2008-04-27T22:58:00.005Z

Hvað er hið sanna líf? Hvers vegna erum við fædd á þessa jörð? Hvaða fólki kynnumst við og umgöngumst og af hverju? Hvað höfum við hvert öðru að kenna? Hvernig veit maður hvað gerist hjá hinum, í huga þeirra og sál? Hvað gerist í framhaldinu? Hvað gerist á nóttunni? Af hverju dreymir okkur? Af hverju tökum við ekki alltaf réttar ákvarðanir? Ef allar ákvarðanir eru réttar á þeim tíma sem þær eru teknar, af hverju eru þær ekki alltaf til góða? Af hverja leiða þær til einhvers annars en þess er þeim var ætlað í upphafi? Djö... er ég leið á þessum spurningum!

Oh hvur assgodd.... þetta er myndin sem ég fékk upp fyrst allra þegar ég sló inn 'truth' á gúggöl! Skál!

... og hana nú!

2008-04-22T22:48:00.002Z

... hér hafið þið nýja færslu og nýtt útlit. Nú verður tekið á því ;o)

Mússí
ykkar Á

Hvenær er fræjunum sáð?

2008-04-22T22:43:00.003Z

Um daginn fór ég á minningartónleika til heiðurs tónlistar og minningar Bergþóru Árnadóttur í Grafarvogskirkju. Tónleikarnir voru hreint út sagt stórkostlegir og magnað að heyra og upplifa tónlistina hennar í nýrri mynd. Sumum lögunum var ég búin að steingleyma en önnur lifðu sterkt í minningunni því við systurnar fórum ungar á tónleika á Siglufirði og vorum stoltar af að kaupa spóluna hennar (nb. kasssettur) og fá eiginhandaráritun enda þekktum við listamanninn frá æskuslóðunum. Hún Bergþóra passaði mig nefnilega sem barn. Á tónleikunum skaust niður í mig tilfinning og hugsun um að líklegt væri að við höfum sungið saman, Bergþóra, Jón Tryggvi, Þorvaldur og ég og kannski fleiri krakkar þegar við vorum í pössun. Og hvað ég varð þakklát og hugsi; hversu mikilvægt það er að sá fræjum listarinnar, tjáningar og tilfinninga hjá börnum strax við fyrsta tækifæri og hvetja þau til að finna andagift sína í listinni og tjáningunni og þannig gera þeim kleift og líklega auðveldar með að tjá tilfinningar sínar á hvaða hátt sem hentar þegar síðar dregur...

sonna, sonna...

2008-02-20T21:46:00.003Z

Já, tilvistarangst, það er rétta orðið! Engar áhyggjur samt kæru vinir (sett inn vegna mikilla áhyggjuviðbragða nokkurra vinkvenna) Mér er sagt þetta sé bara 'partur-af-programmet' og hver veit nema ég uppgötvi eða jafnvel finni upp eitthvað nýtt sem þjónar mannkyni voru. Hvort sem það verður eitthvað fýsískt eða já, bara almennt huglægt frelsisathvarf, ávallt til þjónustu reiðubúin! Ykkar einlæg, sem aldrei fyrr í stöði, Sibbýsjálf <><

Er það nema von?!

2008-02-18T23:12:00.004Z

Þeir sem þekkja mig kannast kannski við að ég eigi til að fyllast valkvíða, óákveðni, útúrsnúningaröskun, flækjuáráttu og öllu sem þessu fylgir! Sér í lagi þegar horfir fram á ófarin veg, ófarin og óskrifaðan! Nú stend ég frammi fyrir einum slíkum... eða réttara sagt nokkrum slíkum... og enn sem fyrr stend ég á gati og að því er virðist get mig hvergi hrært! Ekki það að ég er nokkuð vön, hef oft valið að standa á gati og oftar en ekki orðið m.a.s. nokkuð óróleg ef ekki er gat í nálægð! Nú hins vegar líður mér eins og ég standi á síðasta gatinu! Það er hvorki pláss, né tími, fyrir fleiri göt. Það er annað hvort að detta bara ofan í þetta gat og sjá hvað setur (opna kannski augun 'down under') eða taka skrefið til fulls hinn eina sanna veg. Til þess þarf ég allt að því ofskammt af hugrekki og óbilanditrú og traust. Hvar sem ég finn það!
Að vera einn í 33 ár er þægilegt á margan hátt, einmanalegt en þægilegt. Það er enginn og ekkert sem hefur áhrif á hvað þú vilt og ætlar að gera! Nema þú sjálfur og umhverfið sem þú velur að vera hluti af en það umhverfi er á endanum óháð! Þú getur gert allt og ekkert, bara eftir því hvernig þér líður! Hér væri einmitt upplagt að fara út í sálma um sambönd og ástina en nei; Bobba bjútí segir sæl og skilur eftir sig bros á þakklátri vör fyrir umheiminn... djöst ða vei it is!

Fallegasta land í heimi!

2008-02-09T01:12:00.000Z

Ísland hefur skartað sínu fegursta undanfarnar vikur á milli þess sem það hefur sýnt sínar myrkustu hliðar. Í síðustu viku var ógurlega kalt, nokkuð stillt en bjart og fallegt. Í þessari viku höfum við 'mátt þola' hvern storminn á fætur öðrum, sjónleysi sökum fjúks og ófærð á vegum flestum. Á laugardaginn fyrir viku hóf ég vinnu kl. 06 um morguninn og þá var frostið í -21°C sem er líklega það mesta sem ég hef upplifað síðan í Þórsmörk um aldarmótin s.l. þegar það fór niður í -27°C. Guði sé lof fyrir logn því dagurinn var sérlega fallegur! Í gær var ég veðurteppt í höfuðborginni, komst með naumindum yfir fjallið í morgun og nú bendir Siggi Stormur okkur á að 'teypa' gluggana í kross ef eitthvað skyldi nú koma fljúgandi inn um gluggana hjá okkur! Upplífgandi, ikke? Hressa týpan þarf nú aldeilis að þakka fyrir góða veðrið síðasta sumar og vonandi enn betra í sumar sem kemur -

En almáttugur minn; allan stein tekur úr í kvöld þegar þrumur og eldingar hleypa upp öflum sem ég bara hreinlega mundi ekki eftir, rafmagnið blikkar, húsið hriplekur og hriktir í! Haglél á stærð við egg lemur á rúðunum og manni bara hreinlega stendur ekkert á sama! Það er eins og hún vinkona mín StellaBella segir; c'est ca le truc, en Islande - en fin de la journée, tu ne sais pas si tu vas sortir de la route ou non!!! eða 'það er nú málið á Íslandi - maður veit aldrei hvort maður keyrir út af eður ei! ;o)
Jú, jú - við eigum kannski fallegasta land í heimi en er þetta ekki orðið ágætt bara svo við getum farið að tala um eitthvað annað en veðrið; já, kannski eins og ættfræði?!

Af hverju þorskur?

2008-02-04T22:02:00.000Z

Í dag var þorskur í hádegismat og spunnust umræður um kvikindið í kjölfarið.
'Þorskur er miklu betri en ýsa' - 'Ég vil ekki sjá þorsk' - ´Þetta er bara ormafæða' og fleira í þessum dúr fauk um hæðir! Af hverju ætli það séu svona skiptar skoðanir um þorskinn? Og af hverju skyldum við ekki borða hann meira hér á landi en raun ber vitni þrátt fyrir að flytja hann út í tonnavís? Ætli það sé bara vegna ormanna eða ætli það sé önnur og meira viðeigandi skýring á þessu? Mér dettur í hug að þar sem við fluttum út þorskinn til að skapa verðmæti, höfum við hreinlega ekki 'tímt' að borða hann sjálf, heldur borðað bara 'restarnar', þ.e. ýsuna, í staðinn. Getur verið verið einhver fótur fyrir því? Hér koma nokkrir molar um þorskinn sem ég fann á netinu; verð'ykkur að góðu :o)
Þorskur (fræðiheiti: Gadus) er vinsæll matfiskur með þétt, hvítt kjöt. Á Íslandi er almennt átt við Atlantshafsþorsk (Gadus morhua) en hann er algengur í kringum landið. Hann er botnfiskur og er algengastur á 100-400 metra dýpi.
Þorsklifur er brædd í þorskalýsi sem inniheldur A-vítamín, D-vítamín og Ómega-3 fitusýrur.

Smáþoskur étur ýmsa hryggleysingja eins og ljósátu, marflær og rækju en þegar hann stækkar étur hann loðnu og síli. Stórir þorskar éta karfa, smáþorsk, skráplúru, kolmunna, ýsu og síld. Margir fiskar og sjófuglar éta þorskseiði. Selir, hvalir og hákarlar éta stærri þorska.
Þorskur hefur þrjá bakugga og tvo raufarugga. Hann er straumlínulaga fiskur, kjaftstór og með skeggþráð á höku. Fiskurinn notar skeggþráðinn til að leita að fæðu á sjávarbotni.
Litur er breytilegur eftir aldri og umhverfi en oftast eru þorskar gulgráir á baki og hliðum með dökkum deplum. Ungir þorskar eru rauðleitir eða brúnir, þeir lifa gjarnan í þaraskógum og þessir litir falla vel inn í umhverfið þar. Eldri þorskar eru oft gulgráir með dökkum blettum að ofan og á hliðum og ljósari að neðan. Bakuggar þorsks eru þrír og raufaruggar tveir, eyruggar eru stórir og rákin er mjög greinileg.

Og þar höfum við það!

Bobba bjútí

2008-01-30T19:15:00.000Z

Jahérna hér - það er ekki af manni skafið; ég sem hélt að kærleikurinn væri nóg og flensan myndi bara fljúga burtu í eigin endurnýjun og skilja mig eftir nýja konu þar sem ég er búin að gera flestallt til að svo megi verða, bæði andlega og líkamlega! En nei, hún bara hangir í mér eins og öngull í rassi! Nú eru komnir fjórir dagir með hálfgerðu óráði og ég er farin að ímynda mér alls kyns vitleysu, hversu langt ég á eftir, hvað gæti gerst ef hitt og þetta etc... forði mér allir heilagir og ég segi nú bara eins og hún Lolla í Brúðgúmanum (með mikilli ákveðni og urri); HÆTTU'ÐESSU!

'Bjútíið' í veikindum sem þessum er að maður fær svo góðar kveðjur og þessi mynd fylgdi einni þeirra í dag. Ég er allt önnur nú þegar, bara hitinn rokinn og ég er mas búin að ryksuga kotið!

Það er svo margt sem flýgur gegnum hugann þegar maður liggur heima, ýmist með óráði eða óþreyju yfir að geta ekki unnið hörðum höndum að hugðarefnunum og sinnt vinnunni. Dramatíkin smeygir sér inn aftan til og ég skil bara vel fólk sem hræðist það að finnast látið eða slasað e-s staðar eftir að liggja í nokkra daga - aaaaaaaleitt! Hvað það er nauðsynlegt að eiga góða að og að vera áttur að ... forð'okkur allir heilagir!

Jæja, Bobba bjútí segir sælsæl í bili <:><

ps. hvað segja ekki veðurguðirnir? Áfram stormur, tjah, jah, nú er ég hissa!

Kærleiksflensan!

2008-01-26T13:52:00.001Z

Ófærðin virðist ætla að hertaka kroppinn líka því kuldahrollur, sviti og önnur ólíðan (aka endurnýjun!) gerir vart við sig í dag! Það er því tilvalinn dagur til að hugsa! Og vera! Og drekka te! Og endurnýjast! Hressa týpan aðeins í lagningu!

Ég fór í jarðarför í gær með félögum mínum héðan til fylgdar ungri konu sem var að vinna með okkur. Hún háði ótrúlega baráttu við þetta erfiða, margslungna og að því er virðist duttlungafulla krabbabein sem mamma lét í minni pokann fyrir. Hún hélt úti heimasíðu með hugleiðingum um lífið og tilveruna, bæði um 'krabbann' eins og hún kallar hann en svo bara um lífið sitt almennt! Það er ótrúlega dýrmætt að lesa bloggið hennar og sjá hvað hún var opin með þetta og tilfinningar sínar og líðan.

Þetta fær mann auðvitað til að hugsa um lífið og hvað það er ótrúlega dýrmætt að eiga að félaga (í flt) í þessum heimi og vera hreinn og beinn! Enn fremur hvað það er sorglegt að við skulum eyða orku og ooooooooofurdýrmætum tíma í að vera ósátt, taka þátt í, í raun óheiðarlegum, samskiptaleikjum, keppa án umburðarlyndis og bara almennt að trúa því að fólk sé slæmt og að við séum hverju öðru betra! Auðvitað eru allir 'betri' í einu eða öðru en næsta lifandi vera en allir eru þá líka 'verri' í einhverju (af því að næsta manneskja er 'betri'), ef við viljum horfa á þetta með raunmannlegum augum nútímans! Við erum öll fædd á þessa jörð af einhverjum ástæðum, ekki bara í litla þorpinu eða stórborginni sem 'hefur ekkert að gera með jörðina að gera' (sem er náttúrulega helber vitleysa!) heldur af því að við erum sameiginlega hluti af stóru verki! Stóru verki sem á sér stað í undurfagurri og nærandi veröld með mismunandi hindrunum sem við getum 'unnið' á! Haldiði virkilega að Yfirvaldið hafi sett okkur hér saman til að bara hlægja að okkur þegar okkur mistekst?! Það skapaði okkur og við sköpum okkar líf með þess aðstoð! og hvers annars!KÆRLEIKSAUGUN NÆRA OKKUR MEST OG BEST OG GERA OKKUR KLEYFT AÐ KLÍFA JAFNVEL STÆRSTU FJÖLL HIMINGEIMANNA ALLRA! STÆRRI EN OKKUR GRUNAR OG MUN GRUNA!

ps. ég fann þessa mynd á vef Kærleikssetursins (http://www.kaerleikssetrid.is/) og vona að það sé í lagi að ég nota hana, annars bið ég viðkomandi að hafa samband og ég tek hana út eins og skot!

Vatnið eina!

2008-01-23T23:18:00.001Z

Það sem ég er hissa á sjálfri mér! Búin að fara í laugina í vikunni og í leikfimi og juuuuuuuminn hvað mér leið vel, sér í lagi í lauginni. Það hefur sko verið lægð yfir landinu hjá mér!

Það er eitthvað töfrandi við sund. Það er svo frelsandi tilfinning að spyrna sér frá bakkanum og finna hvernig líkaminn klýfur vatnið og eiginlegir kraftar kroppsins drífa hann og andann sem í honum býr fram á við og upp á yfirborðið til að draga næsta anda sem sameinast svo andanum fyrrnefnda. Svo pissar maður svo mikið og drekkur vatn á eftir að nýrun hljóta að vera hrein og fín eins og manni líður reyndar öllum, svo ferskur og strokinn allur. Almáttugur, hvað sund er gott! Það er ekki furða að mér líði stundum eins og fiski á þurru landi...
Ps. Ferðaflensa á heimlinu gerir vart við sig, létthituð olífuolía með hvítlauki til áburðar!

Áskorun í Snjóheimum!

2008-01-19T21:43:00.000Z

Jááááá fínt, já sæll, já fínt, já sæll, já fínt, já sæll, jááááá fínt!

Fékk áskorun um að setja inn myndir af snjónum! Þessar voru reyndar teknar 15. jan. sl og eitthvað hefur nú snjóað meira og er að meðaltali um -10°C og 1m af snjó í mishæðum sköflum!

Það ættu allir Íslendingar að geta tekið gleði sínu að nýju þar sem Íslandströllin unnu leikinn í kvöld og var Fjúzin' okkar nátt'la fremstur meðal jafningja :)

Ég hitti mann í dag sem sagði um kollega sinn 'að hér væri á ferðinni geypilega áhugaverður strákur'! Hann, þessi áhugaverði, hlýtur að vera einstakur, jafnvel snillingur, er það ekki? Og núna langar mig svo að fara út í pælingar á netinu hvað þetta varðar en kann ekki við það! ooooooooo, hvað er mikið vesen að blogga, maður þarf að passa sig hvað maður skrifar og hvað maður skrifar ekki! Þetta er ein af ástæðunum fyrir að ég 'nenni' ekki að blogga! En hressa týpan lifir enn, pávertúdapúpol, eins og þú sagðir, Baba!

Ps. Hanna, ég er búin að komast að því hvað þetta er með flóðhestana; þeir eru náttúrulega í frosti!!!

til hvílu skal halda!

2008-01-17T23:41:00.001Z

Er þetta rúmm eða rúúm?

Er það furða þótt útlendingum gangi illa að læra tungumálið okkar? Undarlegt, til að mynda, að við notum orðið rúm fyrir bæði 'rúm til að sofa í', 'rúm 8 ár', 'tíma og rúm' svo eitthvað sé nefnt, öll orðin nákvæmlega eins stafsett, ik? jú, stafað eins en hvernig segjum við þau; ýmist rúmm og rúúm, er það ekki?

Fékk hugljómun í dag, hressa týpan mætt ;o)

2008-01-16T20:39:00.000Z

Síðustu misseri hafa einkennst af andlegum þyngslum (þrátt fyrir ítrekaðan og einsettan léttvilja) sem er í þann mund að finna sér leið á lendurnar. Mér hefur fundist lífið skrítnara, óútreiknanlegra, ósanngjarnara og eiginlega bara óskiljanlegra en mér hefur fundist hingað til en í dag er ég stóð föst í skafli hér í Snjóheimum skutust niður í kollinn á mér orð hinnar einu og sönnu Klingenberg sem eru eitthvað á þessa leið; 'Það er eins gott að lifa í núinu og hafa gaman af lífinu, það þýðir ekkert að taka því of hátíðlega og alvarlega því maður kemst hvort eð er ekki lifandi frá því!'
Í alvöru, það er málið - í gegnum alla þessu streitu, álag, alvarleik og sorg hef ég glatað barninu í mér. Og ég sem hélt svo trúfast í það og varðveitti; ég gleymdi mér á leiðinni! Nú sé ég galla í hverju horni, glötuð tækifæri, spillingu, græðgi og vanmátt í stað fegurðar og ljóss í ófullkomleikanum, ónýtt tækifæri, velvilja og það að allir eru að gera sitt besta, líka alheimsljósið!

Hnoða, leir' og lita... þið ættuð bar'að vita!